Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΤΗΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η άλλη όψη…

Φούσκα της υπερβολής ή κοινωνίες σε αδιέξοδα;

Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.

Η ανθρώπινη κοινωνία της ΥΠΕΡΒΟΛΗΣ κλονίζεται συθέμελα. Ο άνθρωπος ξεπέρασε με μεγάλες επιπτώσεις τα όρια που αντέχει ο πλανήτης. Χρειάστηκε μια πανδημία κορωνοϊού για να το συνειδητοποιήσουμε. Υπερβολή δεν είναι πόλεις ολόκληρες να είναι πνιγμένες στο τοξικό νέφος της ρύπανσης; Εκατομμύρια άνθρωποι ως τουρίστες να αλώνουν πόλεις διαλύοντας την λειτουργία τους και την σχέση τους με τη φύση;

Υπερβολή δεν είναι να καθορίζονται οι τιμές παγκόσμιων προϊόντων όπως το πετρέλαιο (και όχι μόνο), από φήμες, στημένους σχεδιασμούς και παιχνίδια του παρασκηνίου; Υπερβολή δεν είναι στον 21ο αιώνα να εκλέγονται ανίκανοι τυχοδιώκτες τύπου Τραμπ και Τζόνσον;

Τους τελευταίους δυο μήνες ο πλανήτης Γη “ξεκουράζεται” από την ανθρώπινη υπερβολή. Οι πόλεις αναπνέουν χωρίς νέφη. Η ατμοσφαιρική ρύπανση υποχωρεί ραγδαία. Τα ψάρια επέστρεψαν στα πρώην βρώμικα νερά των καναλιών της Βενετίας που βιώνει χωρίς τουρίστες μαι ασύλληπτη αρμονία στην καθημερινότητα της.                                     

Όμως, αυτή η βίαιη επιστροφή του πλανήτη σε αυτούς τους υγιείς ρυθμούς έχει τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος. Στις πνιγμένες από τα νέφη πόλεις, είχαν πουληθεί τα αντίστοιχα αυτοκίνητα. Για τα εκατομμύρια τουριστών της Βενετίας εργάζονται εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στις αεροπορικές εταιρίες, τα ξενοδοχεία, στην εστίαση, στα εκατοντάδες κρουαζιερόπλοια που καταφθάνουν, στα ταξιδιωτικά γραφεία..

Οι χαμηλές τιμές στο πετρέλαιο αφανίζουν μικρές και μεγάλες εταιρείες με τεράστιο αριθμό απολύσεων. Οι άνθρωποι μέσω της ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΥΠΕΡΒΟΛΗΣ έστησαν την σημερινή παγκόσμια οικονομία. Αν θα πάμε σε μια επανεκκίνηση της από τα “χαμηλά”, οι κοινωνικές συγκρούσεις θα είναι τεράστιες με άνεργους ανθρώπους στους δρόμους και κυβερνήσεις σε αδιέξοδα.

Συνεπώς ναι: Μετά την κρίση δεν θα ξαναβρεθούμε εκεί που ήμασταν, με έναν απότομο τρόπο. Μέχρι το τέλος του έτους η οικονομία δεν θα έχει ανακάμψει. Και ήδη υπάρχει μια ριζική, επανεκτίμηση των πάντων. Οι άνθρωποι δεν θα επιστρέψουν εύκολα στην αφηνιασμένη ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗ τους καθημερινότητα στην οποία στηριζόταν το παγκόσμιο οικονομικό μοντέλο. 

Σε μια τέτοια περίπτωση όμως, έρχονται μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις, αφού η υποχώρηση από την ΥΠΕΡΒΟΛΗ σημαίνει ασύλληπτο αριθμό λουκέτων και απολύσεων. Τι θα μας συμβεί τελικά; Θα επιστρέψουν στην φούσκα του υπερκαταναλωτισμού καταστρέφοντας τον πλανήτη, ή θα μπούμε σε εποχή διόρθωσης με μεγάλες κοινωνικές επιπτώσεις;