Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΤΗΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η άλλη όψη…

Διδάξτε στα παιδιά μας την αληθινή 25η Μαρτίου

Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.

Μετά από σχεδόν 200 χρόνια από την ίδρυση το ελληνικού κράτους και παραμένουμε εντελώς ανίκανοι να διδάξουμε στα παιδιά μας την πραγματική μας ιστορία. Κάθε χρόνο, στις 25 Μαρτίου, επαναλαμβάνουμε τον μύθο της καθολικής εξέγερσης των Ελλήνων κατά των Τούρκων, περιγράφοντας με έναν ακραίο και ψευδή τρόπο μια δήθεν ενιαία εθνότητα, πρωτοφανώς αδικημένη, που είχε μόνο αρετές και που σαν μια γροθιά απελευθέρωσε την πατρίδα.

Τα γράφουμε όλα αυτά στα σχολικά μας βιβλία, έχουμε στήσει παντού ανδριάντες των ηρώων εκείνης της εποχής και τα τιμούμε με λόγους και παρελάσεις κάθε χρόνο. Τι ακριβώς τιμούμε; Την απόκρυψη της ιστορικής αλήθειας.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι υπήρξαν σπουδαίοι αγωνιστές που έδωσαν ακόμα και τη ζωή τους γιατί ένοιωθαν Έλληνες και είχαν το όραμα μιας νέας Ελλάδας. Δυστυχώς, κανείς δεν μπορεί και να αμφισβητήσει ότι η εξέγερση του 1821, έγινε από ξένες δυνάμεις με την συνδρομή των κοτσαμπάσηδων που απλώς ήθελαν να πάρουν πρακτικά και διοικητικά τη θέση των Τούρκων στην λεηλασία κάθε περιοχής που θα απελευθερωνόταν.                                      

Απαίτησαν μάλιστα και να αποζημιωθούν οικονομικά για την συμμετοχή τους στην εξέγερση.

Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της επανάστασης της 25ης Μαρτίου τα περιγράφει άριστα η συνέχεια αυτής: Ο Καποδίστριας θέλοντας να φτιάξει ένα σύγχρονο κανονικό κράτος (όπως έκανε και στην Ελβετία που τον λατρεύουν) προσπάθησε να δημιουργήσει υπουργεία, στρατό, χωροφυλακή, τοπική αυτοδιοίκηση, πανεπιστήμια και σχολεία, να ρυμοτομήσει πόλεις, να συλλέγει δίκαια τους φόρους. 

Ο πλούτος στο κράτος και όχι στους κοτσαμπάσηδες; Αυτό έφερε την δολοφονία του που ο ίδιος την περίμενε…

Ακόμα χειρότερη ήταν η πικρή αλήθεια ότι στην τότε Ελλάδα ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ εθνική συνείδηση. Ο Νικολάι Ράικο, σύμβουλος του Καποδίστρια, έγραψε το 1827: «Η χώρα ήταν ένας Πύργος της Βαβέλ. Κανείς δεν ρώταγε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε, πού πηγαίνουμε. Ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε”.

Η έλλειψη εθνικής συνείδησης τρόμαξε τον νεαρό βασιλέα Όθωνα που αποφάσισε να ενώσει τον Πύργο της Βαβέλ με την Αρχαία Ελλάδα, κατασκευάζοντας δημόσια κτίρια με δωρικούς ρυθμούς, ονομάζοντας οδούς και πλατείες με αρχαιοελληνικά ονόματα κ.ο.κ.  Στην Βαβέλ, μιλούσαν ακόμα ελληνικά και ήλπιζε ότι αυτό θα λειτουργούσε ενωτικά.

Πεποίθησή μου είναι ότι αν τα Ελληνόπουλα μάθαιναν την πραγματική μας ιστορία όπως είναι παντού έγκυρα και αξιόπιστα καταγεγραμμένη (στο σημερινό μικρό σημείωμα δεν υπάρχει χώρος να περιγραφούν οι τρομερές αλήθειες.. ), αυτό θα λειτουργούσε υπέρ της εθνικής συνείδησης και της ευθύνης για κάθε πολίτη. Τα ψέματα βολεύουν περισσότερο όμως.